AYSU NEDEN DIŞLANDI?
Bugün yerlerimiz değişti. Sınıfta Aysu ile oturacağım. Çok iyi birisi iyi anlaşacağımıza eminim ben okula geldiğimde Aysu ağlıyordu;
—Aysu ne oldu? Niçin ağlıyorsun
Aysu ağlayarak;
—Sırf benim annem yok diye beni oyunlarına almıyorlar çok üzülüyorum. Annem yoksa ne olmuş ki? Birde benle dalga geçip gülüyorlar.
—Ne yani? Sırf annen yok diye dalga geçilir mi?
Ne kadar ayıp! Gidelim bir yanlarına soralım.
Aysu ile ben beraber onların yanına üzüle üzüle gittik, Beyza;
—Arkadaşlar oynayabilir miyiz, acaba?
- Hayır oynayamazsınız!
- Niçin oynayamayız?
- “Çünkü senin annen ölmüş!” diyerek,gülerek gittiler.
Aysu ise ağlayarak gitti.Neden böyle oluyor ki? Böyle bir şey için neden oyuna almıyorlar acaba?
Neyse konumuza devam edelim sonra Aysu’ya ;
—Bak böyle olmaya devam ederse öğretmene söylemenin sırası geldi.
—Haklısın, ama hemen söylemeliyiz
—İyi tamam, olur.
Aysu dayanamayınca
-Annemi görmedim,ama anneme asla bir şey söyleyemezler hem de asla!!!!
— Haklısın şimdi öğretmene hemen söylemeliyiz.
İki yakın arkadaş el ele tutuşup gitmişler öğretmenlerine;
—Öğretmenim sırf benim annem yok diye beni ve Beyza’yı oyunlarına almıyorlar. Ben çok üzülüyorum annem yok ise ne olmuş ki? Hiçbir zaman annemi görmedim zaten çok üzülüyorum birde üstüne üstün gülüyorlar
Ne yapacağımı bilmiyorum bu yüzden size sormak istedim.
—Hımm. Ben yapacağımı biliyorum.
Öğretmenim bir süre düşündü. Sonunda aklına parlak bir fikir geldi. Biraz sonra çocukları çağırdı. Aralarından annesi iyi bir meslekte diye havalanan arkadaşımız Cem’e;
—Cem, annen işinden ayrılmış.
Öğretmen bunu söylerken arada bir bize göz kırpıyordu..Neyse devam!
—Neeee, peki hangi işe girmiş.
—Şaka yavrum, şaka şaka. Bir daha Aysu’yu dışlama tamam mı?
—Peki, tamam öğretmenim
Cem gidince ben ve Aysu kıkır kıkır güldük tabi öğretmenimde güldü.