Sevgili Dedeciğim,

      Sen ve senin gibi Çanakkale’de, yalnız Çanakkale’de değil, yurdumuzun her karış toprağında; vatanı, toprağı, milleti uğruna savaşıp, şehit ya da gazi olan tüm kahramanlara saygı ve sevgilerimi dile getirerek mektubuma başlamak istedim.

      Bunun benim sana yazdığım ilk mektubum olmadığını biliyorsun. Her ne kakar okuman nasip olmadıysa. Bundan sonra da okuyamayacağını bile bile. Benim sana mektup yazmamı engelleyecek bir neden olamaz. Ben, sana yazdığım mektupları sanki hiç ben yazmamışım gibi, kendimi senin yerine koyar okurum. Kendimi senin yerine koyar o anda neler hissedebileceğini hayal ederek kendimi bir an olsun senin yerine koyarım. Bana benim yerimde olmak nasıl bir duygu diye soracak olursan, sana vereceğim cevap şöyle olur; ben kendimi senin yerine koyduğumu söylüyorum ama başaramıyorum. Başarmamamın sebebi ise, hiç kimsenin aynı duygular içinde olmamasıdır. Bunu anladım ama bazen duygularının bir kısmını yakalasam bile o insanı tanıyabileceğimi düşünüyorum.

      Canım Dedeciğim, seni çok özledim. Seni hayatımda hiç görmedim. Seni bana anlatanlar, seni bana öyle güzel anlatıyorlar ki seni özlememek, seni sevmemek, seninle gurur duymamak imkansız hale geliyor. Her 18 Mart’ta mutlulukla hüznü bir arada yaşıyorum. 18 Mart’ta mutluyum çünkü ülkemiz kurtuldu. 18 Mart’ta hüzünlüyüm çünkü seni ve senin gibi yüz binlerce kahramanı kaybettik. Biliyor musun dede, seni 18 Mart’ta daha çok özlüyorum. Çünkü o gün seni daha fazla andığımın farkındayım. Kimin yanında dedesini görsem, keşke dedemi görebilseydim diyorum. Dede hayatta kalabilseydin demiyorum. Hayatta kalabilseydin derken sadece bedeninden bahsediyorum. Çünkü ruhunun benimle beraber olduğunu biliyorum. Bedeninle hayatta kalsaydın, değişecek şey, böyle bir cennet vatanın olmaması; değişmeyecek şey, yine yanımda olmayışın olacaktı.

      Canım Dedeciğim, bunları yazarken sanırım benim ne durumda olduğumu anlıyorsundur. Biraz mutlu, biraz hüzünlüyüm. Ama sanırım ki sen benim mutlu olmamı isterdin. Ben bir Şehit torunuyum ne de olsa öyle değil mi? Bu beni yeterince mutlu ediyor.

      Benim Dedem tarih yazmış bir kahramandır. Ben senin gibi tarih yazamam ama tarihi, seni ve senin gibi kahramanları gelecek nesillere anlatabilirim. Ben sizleri anlatınca, o harika zaferleri sizlerle yaşıyorum. Bu bana büyük bir mutluluk veriyor.

      Dedeciğim, senin yerinde olmak isteyen birçok kişi var. Sen bunları biliyorsun. Ne de olsa senin sadece bedenin cansız. Ruhun hep bizimle beraber olacak bunu biliyoruz. Her ne kadar bu mektubu heyecanlı bir şekilde yazsam da üzgün ve birazda mutlu olduğumu biliyorsun Dedeciğim. Çünkü seni çok özlüyorum. Sen yokken içimde bir parçanın bir parçanın eksik olduğunu biliyorum. Benimkisi sitem değil sadece, sevdiğine özlemdir. İnsan ne olursa olsun sevdiklerini özlüyor. Sana bu sözlerim seni çok özlediğimden, seni sevdiğimden, seni görmediğimdendir. Yalnız ben değil, seni tanıyan tüm ailemiz böyle. Allah Şehitlerin ölmediğini Ayetlerinde açıklamıştır. Senin bu Ayetlerde daha iyi tanıyorum. Dedeciğim seni çok seviyorum.

      Senin bu mektubu okuyamayacağını bildiğim halde, sana olan duygularımı mektubumda anlatmak istiyorum. Seni Türkiye’nin kahramanlarındansın. Senin izinde yürümeye çalışacağım. Senin Vatanına olan sevgin bize de geçecek. Bizde Vatanımızı senin gibi sevip, koruyacağız. Seni çok seviyorum. (Küçük Torunun)

      Saygılarımla.    

Nurten DURDU

20 Temmuz İlköğretim Okulu

 Özalp-VAN

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ