Değerli Dedeciğim;

     Nasıl hitap etsem,mektubuma nasıl başlayacağım ;size olan saygımı ,özlemimi nasıl kelimelere dökeceğim bilemiyorum.Dedeciğim geçenlerde 18 mart sebebiyle bir gazetenin yaptığı anketin sonuçlarını okuyordum ki,bir Türk Genci olarak utancımdan neredeyse ağlayacaktım ve bu utancımı da sizinle paylaşmak istedim.Ankette 18-35 yaş arası yetişkinlere Çanakkale Zaferi hakkındaki düşüncelerini sormuşlar ve ne yazıktır ki yetişkin bireyler bile böyle bir konuda on saniyelerini ortaya koyup bu vatanda ben de varım diyememiş.Oysa siz Dedeciğim ve sizin arkadaşlarınız canlarınızı ortaya koymuşsunuz unutuyor muyuz yoksa dedeciğim?Bu vatan ne zorluklarla kazanıldı ne zor şartlarda savaşıldı unutuyor muyuz?

     Ayaklarda pabuçlar yok,cephaneler tükenmiş ancak;umutlar bitmek tükenmek bilmemiş bin Türk bir Türk olmuş;vatanın kalbinde hepsi bir olup atmış.Kucağında daha süt kokan yavrusuyla ana,elinde tel arabasıyla çocuk koşmuş yardıma ,içinde sonsuz merhametiyle ve başında onca tasasıyla yaşlı amcam koşmuş yardıma...Sen söyle dedeciğim unutuyor muyuz?

       Sırt sırta veren Türk Milletimin tek bir halka kopmadan sımsıkı kenetlenip tereddüt etmeden ölümün yollarına nasıl koştuğunu unutuyor muyuz?Beklemişler Dedeciğim,yılmadan pes etmemizi beklemişler hala daha bekliyorlar...Sen söyle Dedeciğim mümkün mü bu vatanın yüreği böyle çarparken fethetmek mümkün mü?

       Siz rahatça uyuyun Dedeciğim.Vatan öyle bir bürümüş ki gözümüzü onun uğruna ölüme kırlara koşar gibi koşarız! Biz Türk Gençleri Atamızdan, Şehitlerimizden aldık asil kanımızı...

      Unutmak mümkün mü Dedeciğim? Conkbayırı'nda,Gelibolu'da nasıl tek yürek olduğumuzu,nasıl kenetlendiğimizi unutmak mümkün mü?

       Unutulur mu Dedeciğim?

       Sevgiler ,saygılar hepsi sizin.Özlemle ve saygıyla öpüyorum ellerinizden.Sizi tarih kitaplarından tanıyan binlerce Türk torununuzdan yalnızca biri!..

Yasemen ÖZÇELİK

Özel İstanbul Fen Lisesi

İSTANBUL

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ