Sevgili Dedeciğim,

    Sen Çanakkale’ye giderken ben yoktum; ama ninemin anlattığına göre o gün, havada uçuşan kuşlar değilmiş Çanakkale’de. Kol,çene,parmak,baş ve ayakmış havada uçuşan. Semada uçuşanlar, mermilerin, topların çıkardığı sesler, inilti ve efgan sesleriyle bir matem, bir yas iklimi mayalıyormuş yüreklere. Kah sevinen, kah üzülenler varmış o günlerde.

    Dedem, canım dedem! Ben Ayşe’yim. Hiç görmediğim halde seni çok özledim. Babamı beklediğim gibi şimdi de seni beklemekteyim. Biliyor musun dede? Ben bu mektubu, ninemin bana seni anlattığı yerde yazdım. Mehmet Emmi’nin kızı Fatma da vardı yanımda. Fatma’nın ninesi de anlatmış dedesini ona. Onun dedesi de Çanakkale’deymiş.

    Dedeciğim senin yanında olmak isterdim. Seni savaşırken görmek isterdim. Hayat işte; kimisi ölür, kimisi doğar.

    Dedeciğim dün öğleyin eve erken geldim. Avluya girdiğimde, ninemi erik ağacımızın altında ağlarken gördüm. Zaman zaman komşu evlerden ağlama sesleri duyardım da aldırış etmezdim. Ama kızını ağlarken görmek yüreğime çok dokundu dede. Usulca vardım yanına. Beni gördüğünde gözyaşlarını sakladı benden. Anneme sordum; “Ninem neden ağlıyor?” diye. Annem dedi ki; “Yavrum, ninen şehit kızı. Onun yüreğindeki acıyı bilmezsin sen.” Ninem şimdiye kadar senin ardından hep gözyaşı döküyormuş. Daha senin yokluğuna alışamamış dede.

    Dedeciğim, evden ayrılırken; “Şehit olur da geri gelmezsem hakkınızı helal edin.” demişsin. “Şehit olmak” ne demek dede? Ben de şehit olabilir miyim?

    Annemle konuşurken duymuştum. Giderken babam da öyle söylemişti anneme. Şimdi benim babam da şehit mi oldu dede?

    Anneme, babamı sordum. “Gelecek yavrum, yakında gelecek.” dedi, yürek sızlatan bir sesle. Ben üç harman saydım, daha gelmedi. Babamı gördün mü sen dede?

    Dede sana tüfek verdiler mi? Mermisi var mıydı?

    “Düşman” ne demek dede? Kaç tane düşman öldürdün? Düşman neden gelmiş buralara? Ne istiyorlarmış bizden?

    Daha sana soracağım çok soru var dedeciğim. Ama onları senin yanına gelince soracağım. Ninem, senin cennette olduğunu söyledi. Bana da hep “Cennete git güzel kızım.” diye dua eder ninem. Galiba ninem, benim seni görmemi çok istiyor. Seni görmeyi ben de çok istiyorum dede.

    Seni hiç göremedim. “Dedeciğim” diye boynuna sarılamadım hiç. Ama bu durumdan hiç şikayetçi değilim. Çünkü sen benim yüreğimdesin. Hem sen ve arkadaşların olmasa biz de olmazmışız. Öyle dedi ninem.

    Giderken; “Hakkınızı helal edin.” demişsin. Benim hakkım helal olsun dedeciğim. Sen rahat uyu dedeciğim, sen rahat uyu…

    Her şeyini sana borçlu olan ve seni çok seven torunun Ayşe…

Ayşe Rüveyda KAVAS

Kuruçay İlköğretim Okulu

Tavşanlı-KÜTAHYA

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ