Canım dedeme;                                                           
 

      Bugün yine seni andım dedecim.Bugün yine televizyonlar Çanakkale destanından bahsetti.Benim yine gözlerim doldu dedeciğim...

       Bunları sana anlatmak çok zor dedeciğim.İçimde hem bir hüzün, hem de bir mutluluk var.Hüznümün nedeni;seni hiç görememem, gözlerini, yüzünü...Solgun bir fotoğrafın var anneannemin evinde, herkesin anlattığı o parlak gözlerin fotoğrafda seçilmez hale gelmiş.Fotoğrafı içim titreyerek, gözlerim dolu dolu baktım."Bu benim dedem!" dedim içimden."Bu benim KAHRAMAN DEDEM!"Vatana karşı göğsünü düşmana siper eden, komutanlar komutanı MUSTAFA KEMAL'in önderliğinde savaşan dedem.Bu vatan için canını veren nice Ahmetler, Mehmetler, Mustafalar gibi hiç düşünmeden kanını bu topraklara akıtan dedem. 
 

      Geçen sene Çanakkale'deydim dedeciğim, senin mezarını aradı gözlerim.Bir mermerin üstüne yüzlerce askerle beraber seninde adını yazmışlardı, ama mezarının yeri belli değildi.Derin derin havayı kokladım dedeciğim, belki sende yıllar önce bu havayı koklamıştın,belki sende yıllar önce benim durduğum yerde durup siperlere bakmıştın...Gitme vakti geldiğinde hareketlerimi yavaşlattım,içimde bir umut vardı,belki ordayken sen de beni görebilirsin umudu...Göklere adını haykırmak istedim"Dedeciğim bak ben geldim,burdayım!", demek istedim.Benim seninle gurur duyduğum gibi sende benimle gurur duy istedim. 
 

      Bugün Çanakkale savaşının kazınılmasının yıldönümü, bir sene daha sensiz geçti.Beni gördüğünü, beni duyduğunu biliyorum, bütün bu vatan uğruna canını gözünü kırpmadan veren bütün şehitlerimiz gibi, seni de saygıyla anıyorum.Seni çok seviyorum ve seninle gurur duyuyorum. 
 

   Buse UYARER

         Zübeyde Hanım İlköğretim Okulu

Bergama-İZMİR

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ