Dedem,atam,vatan borcu olanım,

  Zamanınız savaştı. Günleriniz kan, gözyaşı, top, mermi, ateş...Vatanın her bir köşesi yardım feryatlarıyla yankılanırken sanada Çanakkale'nin yolu gözüktü. Arkanda sevdiğini, çocuğunu, ananı, bacını bırakarak vatan, namus borcuyla düştün cephe yollarına...

  Zor muydu? Aç mıydın? Belki de daha fazlası...Biliyorum,umursadın bunların hiçbirini,çünkü sen  şanlı Türk ordusunun neferi,benim dedemdin.Savaş başladığında hayatında görmediğin vahşeti, hem de başka bir millette görülmeyen vatan aşkını,fedakarlığı gördün.Gençliğinin baharında toprağa kavuşan fidanları gördün mü yanı başında. Demir kuşlar, tüm caniliğiyle patlayan toplar. Yabancı askerler ellerinde tüfeklerle  üzerinize gelirken siz dipçik, kılıç,  yalınayak. Akşamları yiyecek yemeğiniz yokken,yaralılarınıza ilaç bulamazken siz esirleri doyurup,yaralarını sardınız.Yüzyılın en kanlı,en acımasız savaşında nasıl böyle olabildiniz.Şimdi kendimi sizin yerinize koymaya çalıştığımda ne kadar zor şeyler yaptıklarınız...

  Sen ve arkadaşların bu vatanı canınız kanınız pahasına korudunuz.Kanlı gözyaşlarınızla suladınız bu toprakları.Akıttığınız kanlar belki de Çanakkale Boğazı'nın rengini ala boyadı.Düşman kurşunu böğrüne saplandığında gözünde vatan aşkı vardı,gözünü kapattığında ruhunun sonsuzluğunda aynı duygu.Seni cennet bahçelerinde Fatih'ler Kanuni'ler karşıladığında alnın aktı.Onların bin bir zorlukla aldıkları bu vatanı sen korudun.Bugün biz bu kadar rahatsak senin ve silah arkadaşlarını sayesindedir.

  Dedem sen yattığın yerde rahat uyu! Sana söz veriyorum.Seni kanın torunun damarlarında dolaştıkça bu vatan bir daha kara gün yüzü görmeyecek. 
 

Feride Nalan ODMAN

Süleyman Nazif Anadolu Lisesi

Avcılar-İSTANBUL

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ