EY BU TOPRAKLAR İÇİN TOPRAĞA DÜŞMÜŞ DEDECİĞİM,

              Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer.

              Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?

               Gömelim gel seni tarihe desem sığmazsın. 

      Sen ve bütün askerler, siz hayattan bir parçasınız. Kafanız, gözünüz, çeneniz, tertemiz alnınız; vurulmuş, uzanmış yatıyorsunuz, bir hilâl uğruna ya Rab güneş gibi batıp yatıyorsunuz.

     Dedeciğim, her şeyi hesaplayıp böldüler yurdumuzu, bizi yok etmek için ordularla geldiler. Bizi, Türk’ü, tanımadılar, gafletlere daldılar. Teknikleriyle işlerini kolay sandılar. Türk’ü görünce kanları dondu düşmanların, kuruyup gittiler.

     O gün işte o gün ışıldayan güneşin yerini kapkara bulutlar aldı.

     Şart koydunuz kendinize, hem de içten bir şart, ‘ ‘Ya ölüm… Ya istiklâl’’ işte buydu o içten şart.

     Taarruz için değil, ölmek için yürüdünüz. Vatanı korudunuz, mübarek kanlar verdiniz.

     Geçmişte de, şu anda da, gelecekte de düşmana verecek bir karış toprağımız yok; Anadolu Türk’ündür, bizimdir, sevgili dedeciğim.

     Düşman çelikten araçlarla, deri ayakkabı ve paltolarla yurdumuzu bölmeye gelirken, sen ve asker arkadaşların önü olmayan, ince, terlik bile denemeyecek ayaklıklarla, sayısı çok az olan silahlarla düşmanın karşısına çıktınız.

     Son sözün “Vatan Sağolsun!’’du. Bu sözü söyledikten sonra büyük bir gururla ölüme yürüdün.

    Dedeciğim; Mustafa Kemal Atatürk’ün, senin ve diğer askerlerin sayesinde Çanakkale düşmana geçit vermedi, topraklarının üstüne başka bayrak dikmedi.

    Dedeciğim, şimdi de düşmandan hiç korkumuz yok. Düşmanlar kolaysa gelsin Türk’ün toprağına. Türk toprağının arkasında, Atatürk’ün izinde yenilmez Mehmetçik var. Tarihe sığmayacak ulu zaferimiz var.

     Çanakkale’nin ulu toprakları altında iyi uyu dedeciğim.   Sevgilerimle…

Hilal HEPİŞLER

Alkev Özel İlköğretim Okulu

Büyükçekmece-İSTANBUL

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ