Sevgili Dedeciğim, 
 
     Dün fotoğraf albümüne bakarken bir fotoğraf gözüme ilişti. Hemen babamın yanına koştum.babam fotoğraftaki kişinin sen olduğunu söyledi.

    Dedeciğim elindeki kazma tüfeğin miydi? Pantolonundaki yırtıklarla hiç üşümedin mi?

Senin o fotoğrafını görünce üşümeye başladım dedeciğim. 
 

     Ey ! Yücelerin yücesi dedem,

    Aslında sana olan duygularımı bu sayfaya nasıl sığdırırım  bilmiyorum.Sana bakıyorum şimdi, bir sana bir kendime…Bir sana, bir kendime…Senin yüceliğin karşısında kendimi göremiyorum bile.Şu an nefes aldığım toprakta sen ve diğer dedelerim ,ağabeylerim,kardeşlerim savaştılar.Sen olmasaydın, senin gibi askerlerimiz olmasaydı dedeciğim,başka bir devletin sömürgesinde olacaktık.. 
 

     Dedeciğim,bu zorluklarla kazanılmış toprağa basmaktan korkuyorum. ya yine insanların uğruna canını verdikleri toprakları elimizden almaya kalkarlarsa!!

    Biliyorum dedeciğim,senin gibi vatanı uğruna savaşan kardeşlerinin gözlerinin önünde şehit olması sana çok acı verdi. Bunun yanında nineciğimin Mustafa kemal ve arkadaşlarına mermi taşırken vurulması da çok üzücü bir durum.Senin de helal olsun bu vatana dökülen kanlarımız !‘’ sözünü de duyar gibiyim.

    Sen ve senin gibi kahraman askerlerimiz Mustafa Kemal Paşa önderliğindeki istiklal mücadelesini başarıyla sona erdirdiniz. Korumaksa bizim görevimiz.

     Düşman ölüm kusarken sen ve askerlerimiz yiğitçe karşı çıktınız. Bayrağımızın şimdi göklerde özgürce dalgalanmasını sağladınız. 
 

     Yemin ederim ki ben de senin ve diğer dedelerim gibi çalışıp vatanım için öleceğim.

    Bilgimle düşmanın üstesinden geleceğim! 

 
Gizem TOKTAŞ

Gazimuhtarpaşa İlköğretim Okulu

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ