Ey benim üstümde dalgalanan  hilale  kan veren  Aslan  DEDEM! 

       Nasıl  birisin?  Uzun  boylu  mu? Ak sakallı mı? Bilemiyorum  ki. Çünkü ;ben hiç seni  görmedim aslan  dedem.Senin hakkında  bildiğim tek şey; Çanakkale’de aç,susuz,kefensiz  “Çanakkale geçilemez”  diye  haykırarak  şehit  olduğun  dedeciğim.Babam  hep der ki:  Benim babam kahramanca şehit oldu.Gözünü yumduğunda  yüzünde  tebessüm vardı.Babamın gazi arkadaşları hep böyle söylerlerdi bana.Ben bu gururla  büyüdüm.Kızım  sende bu gururla büyüyeceksin.”  derdi. Çok hoşuma giderdi.Seni  görmeyi bir kez daha bir kez daha  isterdim.

    Dünyaya haykırmak istiyorum kahramanlığını, cesaretini, yılmazlığını. Ben bir kahraman Şehidin torunuyum. Bunu söylerken yüreğimde anlatamadığım, tarif edemediğim bir duygu oluşuyor yüreğimde dedem. Siz günlerce, haftalarca aç kaldınız.Siz öyle askerlersiniz ki,kendisi aç fakat elindeki son parça olan kuru ekmeklerinizi cephede düşmanına veren kutlu askerlersiniz.Siz dünya için ölümsüz  kahramanlarsınız.

Ülkeler birbirlerine  yumruklarını sıkarken, insanlık adına insanoğlu veriyordu son soluğunu.Savaş çığlıkları,hücumlarınız  yükseliyor ay yıldızla gökyüzüne.Analar ağlıyor,bacılar ağlıyor,kan ağlıyor evlatlar bu vatan uğruna şehit olmuş senin gibi ve diğer şehitler için ağlıyor dedem.Gökyüzü mermi fırtınasıyla sallanırken,göz gözü,kardeş kardeşi görmüyorken bir adım bile geriye gitmediniz.Düşman  toplarının sesi kesilmişti  Türk askerinin “Allah,Allah” naralarından.Düşman adım atamazdı Türk siperinden içeri.Taaki kahramanlardan biri kaldıkça diri.O kahramanlardan  biri de sensin kahraman dedem.Savaşta top, tüfek, bombalar patlıyor. Havada toz yerine kol,bacak uçuyor.Sizin gibi askerler dedem kendi kardeşlerini değil, gidip yaralı  düşmanların askerlerinin yarasını  sarıyor.

Atatürk: “Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum” deyince senin gibi erlerin hepsi koşuyordu ölüm siperlerine. Öyle bir coştunuz ki görende derki;” bunlar gitmiyor ölüme.” İşte siz böyle Türk erlerisiniz. Gurur duyulacak ve asla ölmeyeceksiniz.

        Seni görmemiş olabilirim ama ardından tarih yazıldığını, o tarihi de yazanlardan birinin sen olduğunu bilirim dedeciğim. Ben bir Türk ve şehit hatta tarih yazan bir dedenin torunuyum. Yoklukla, açlıkla bu vatanın kazanıldığını, üzerinde kıyafet, ayağında ayakkabı bile olmadan, karşıdaki üstü başı düzgün topraklarımızı almaya çalışan düşmanları yendiniz. İşte ben böyle bir dedenin torunu, böyle ağabeylerin kardeşiyim. Ben Türkoğlu Türklerin çocuğuyum. Damarlarında onların taşıdığı namuslu ve bir o kadarda şerefli şehit kanı taşıyorum. Size destan yazılmalı tarihin görmediği, hiçbir ülkenin yazmadığı ve yazmaya cesaret bile edemediği bir destan. Bu destanınıza denizler  olmalı kağıt, Türk askerimiz olmalı kağıt.

        Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır.

        Toprak eğer uğrunda ölen varsa VATANDIR…

      Siz  bu vatana, bu topraklara kan döktüğünüz için topraklarımızın adı vatandır. Canım dedeciğim Sende  keşke diğer dedeler gibi yanımda olsan… Başımı okşayıp masal anlatsan ya  da gazi olup Çanakkale'ye  nasıl destan   yazıldığını anlatsan. Artık istesek de imkansız dedem. Ama sen rüyama gel, başımı okşa, yine bana masal anlat. Bende sana sarılıp o pamuk

Ellerinden öpsem aslan dedem.

        Mehmet Akif Ersoy’un dediği gibi “Şüheda fışkıracak toprağı sıksan şüheda”. Toprağı sıksam Şehitlerimizin kanı fışkıracak durmaksızın. Destanlar yazılacak silinmeksizin. Mehmet Akif bir sözünde ise “Allah (c.c) bir daha o günleri Türk milletine yaşatmasın” diyor ve seni çok özlediğimi, seni görmeyi çok istediğimi söylüyorum.

                Dede Şunu da unutma ki:

                 ŞEHİTLER ASLA ÖLMEZ!

   Sende ölmedin kalbimdesin pamuk yanaklı aslan dedem!

GAMZE TOPLU 

KIZILAĞAÇ CUMHURİYET YİBO

MUŞ

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ