Dedem, 
    Ben gözü yaşlı ama gururlu olarak arkanda bırakmış olduğun Ayşe'nin;yemyeşil gözlü karının kucağında hiç birşeyden habersiz sana bakan,koklamaya,sevmeye doyamadan gittiğin Mehmet'inin kızıyım.Biliyor musun dedem,bu yaz senin şehit olduğun Çanakkale'mizi ziyarete geldik yine.Ama bu sefer çok farklıydı,belki de büyümüştüm,bazı şeylerin daha da çok farkındaydım.Biliyorum ki sen de bizimleydin,şu an da kalbimdekileri biliyor,beni gülümseyerek  seyrediyorsun gökyüzünden.Olsun ama...Ben yine de yazacağım mektubumu sana.Çünkü sen babaannemin gönderdiği mektupları bile alamadan şehit olmuşsun. 

    Yola çıktık,yanına geliyorduk seni ziyarete,olmayan mezarının başında dua etmeye,seni anmaya...Çanakkale'ye geldiğimiz andan itibaren öyle şeyler hissettim ki,arabadan inip toprağa bastığım anda içimi bir titreme aldı,tüylerim adeta diken diken oldu.Yanaklarımdan inen sıcacık gözyaşlarımın,kuru toprağın üzerine bıraktığı damlaları gördüm.Zaten o anda da toprağa bakakaldım.Beynim acı bir soruyla sarsılıyordu resmen...''Ya şu an bastığım toprağın altında sen yatıyorsan?''Tepkisiz bir şekilde kafamı kaldırdım,babamın gözlerinin içine baktım.Sanki kalbimden geçen sözleri,düşünceleri okumuştu gözlerimden,belki o da aynı duyguları hissediyordu.Elini omzuma attı ve tek kelime etmeden yürümeye başladık şehitliklere doğru. 

    Şehitliklerin başında diz çöktüm.Ne kadar da çok adaşın varmış senin dedem.Şehitliklerde sıralanmıştı isimler:Mehmet 21,Mehmet 18,Mehmet 20...Çanakkale'de yatan şehitlerden birinin sen olduğunu bilmenin verdiği gururla yürüyebiliyordum dimdik.Şehitliklerin başında gezerken bir an durdum.''Mehmet 21,Sakarya'' yazıyordu.Kalbim hızla atmaya başladı.Bir an orada yatan şehidin ''sen'' olabileceğini,''dedem'' olabileceğini düşündüm.Ama fazla da umutlanmak istemeyerek,toprağı öpüp,duamı edip kalktım. 

    Hala bile çocuklar oynarken,köylüler toprak kazarken mermi buluyorlarmış.Bunları da satıyorlar ziyarete gelenlere hatıra olsun diye...Ben de aldım oradan,ama hepsini değil sadece bir tane.Acaba sen bu mermiyle mi vurulmuştun,ya da sen mi atmıştın bu mermiyi?...Kalbimi yakan acı ve belirsizliğin verdiği duygularla öyle bir sıkmışım ki mermiyi elimin içinde,elimi açtığımda,merminin yaptığı bembeyaz izi farkettim.Biliyor musun dedem,keşke insanlar uçabilse diye hiç birşey gelmemişti o zamana kadar aklıma...Attığım her adımda ''Acaba şu an senin o şanlı bedenine mi basıyorum?'' düşüncesiyle bacaklarıma bir titreme geliyordu.Sen Gazi Mustafa Kemal'i görmüş müydün,anlatılan bir çok mucizede yer alan askerlerden biri de sen misin ,nasıl bir imana sahiptin ki sadece üzüm hoşafı ve bir kuru dilim ekmekle oruç tutuyordun,Conkbayırı'nda düşmana taarruza geçiyoruz diye '' Allah Allah '' nidalarıyla aşağı mı uçmuştun yoksa?’’ soruları beynime balyoz gibi vuruyordu. 

    Senin o an benim yanımda olduğunu ve hala ayakta senin yardımın sayesinde durduğunu hissedebiliyordum.Ama keşke görebilseydim seni,bi görünseydin bana.. 

    Vücudunun bir parçası kopup gittiğinde bunu arkadaşları söyleyinceye kadar farketmeyecek derecede kendini vatanına siper eden kahraman ve şanlı bir neslin,gururlu torunuyum ben!Bunu bilmek de yeter bana,içimde senin nur yüzünün özlemi olsa da... 

    Masmavi örtünün altında rüzgarla birlikte süzülen pamuk bulutların,göğe doğru başını kaldırmış ve her zaman şerefle dalgalanan,rengine senin kanının da renk kattığını bildiğim bayrağımızın altında dikildim.Sizin orada aç savaştığınızı bildiğimizden,ağzımıza bir lokma koymamıştık ailece o gün.Ama biliyor musun dedem,aç olduğum aklıma bile gelmemişti.Arabaya bindik,arka camdan batan güneşe baktım.İşte o an bakakaldım.Mutluluk,şaşkınlık,korku...Bu duyguların hepsini birden yaşıyordum.Babaannemin dediği gibi gerçekten de masmaviymiş gözlerin...  

    Bu mektubu bir dahaki gelişime bana bakıp gülümsediğin yere koyacağım dedeciğim.Biliyorum sen okuyacaksın bu mektubumu. Ruhun şad olsun dedem. Unutulmayacaksın!     

               Torunun              

Huden TETİK

Behiye Doktor Nevliz IŞIL Anadolu Lisesi

Tuzla-İSTANBUL

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ