Dedem…

     Bizim için,namusumuz için,vatanımız ve bayrağımız için canını feda etmekten çekinmeyen dedem…Öldüğü anda yaşamaya başlayan,kaybettiği her şeyde kazanan dedem…Bu milletin köle ve uşak olmasına engel olabilmek için her şeyi geride bırakmaktan  korkmayan dedem…

    Sen ki;kanının rengini bayrağımıza vermiş aziz canını vatanımız uğrunda feda etmiş,bu topraklar üzerinde yaşamak için değil,gelecek nesilleri yaşatmak için içten içe acı çekmiş Kahraman…

    Sen ki;bu milleti düştüğü yerden kaldıran,esarete izin vermeyen,tarihimizin en muhteşem kahramanlık destanının yazılmasında rolü olan,Çanakkale sözcüğünü duyduğumuz anda bile insanın hiç bilmediği duyguları yaşamasına ön ayak olan kişi…

    Ben seni babaannemin masallarında yaşattım. O masallarla kök saldım toprağa, yeşerdim, yine senin yaşadıkların ve yaşattıkların sayesinde çiçek açacağım…

    Havada bir hüzün kokusu var bu gece…Yıldızlar bir başka parlıyor,yağmurun yağışı bile bambaşka…Bir şeylerin eksikliği,buhranı sarmış her yeri.Bitmesi imkansız bir hikayenin sonunun habercisi rüzgar adeta…

   Kendi kendime düşünüyorum da eğer bir savaş çıksa ben de senin gibi canımı feda edebilir miyim?İlk önce yaşamı düşündüm,yaşamanın güzelliğini…

   ‘Belki’ dedim.Utandım kendimden…Hiç utanmadığım kadar...Sonra sen geldin aklıma... Neden aileni, yaşamını, elinde olanları hiçe sayıp kendini feda ettiğini, bunu ne için yaptığını, kimler için sahip olduklarını vazgeçebildiğini düşündüm.Ve bana yakışan, senin torununa yakışan cevabı verdim "Evet".

   Oysa şimdi senin değerlerimiz için mücadele ettiğin devletler savaşta alamadıklarını barışta almaya çalışıyorlar.İstediklerini beynimizi işgal ederek elde ediyorlar.Bu silah belki de tüm öldürücü silahların en tehlikelisi, ama o devletlerin bilmedikleri veya bilip de kulak asmadıkları bir şey var.Onlar belki dönemin en gelişmiş silahlarına sahip olabilirler.Bilmedikleri unsura gerçek düşmanları aslında kendilerinden başkası değil.

   O karanlığa gömülmüşlerin içinde sen ve senin gibi binlercesi insanlıkla hiçlik arasındaki uçurumda can çekişen bu sahte dünyaya örnek olmalıydı, önder olmalıydı.Bir insanın hidayete ermesi bir hayata mal olurken çoğu zaman hayat bile yetersiz kalırken tüm dünyayı uyandırmak insanlaşma yolunda harekete geçirmek yıllardır kendini kandırmış veya buna mahkum edilmiş, bu vahşice sisteme kendini köle yapmış devletlere bu sistemi değiştirmek için elinden geleni ardına koymayan 253.000 şehidimiz Çanakkale'de bayrak sevgisini iman dolu yüreğini ve yenilmezliğimizi kanıtlamış kendini tarihe altın harflerle kazımıştır.

   Şehitlik mertebesine yükselen dedem!...

   Sen ki öldüğün anda yaşamaya başladın, kaybettiğin her şeyde kazandın.Bu cennet ülkenin köle, uşak olmasına engel olmak için her şeyi geride bıraktın.Üzerimize diri diri giydirilmek istenen kefeni parçaladın. Mücadele ederken "bu vatan ya benimdir ya da hiç kimsenin" dedin.Ölüme için rahat, gülümseyerek gittin.Bittiği, tarihten silineceği zannedilen Türk Milleti'nin bitmez tükenmez gücünü bütün dünyaya duyurdun.Sen böyle bir vatan ve millet aşkıyla boğulurken;Ey şanlı bayrağım;bir gün tetikler senin aleyhine de çekilecek miydi?Sen ki bu milletin anlamıydın. Küçücük yüreklerin sınırsız imanıydın, merhametiydin, şerefiydin. Eski bir eşya gibi kenara atılamazdın.Tarihe böylesine sessiz, böylesine çaresiz, böylesine kimsesiz gömülemezdin.Sen sancağımızı ne yalnız bıraktın ne de tarihe gömülmesine izin verdin.Sen milletimizin yüce değerleri için feda ettin.Benden de bu yüce değerlerin korunmasını, savunulmasını ve sonsuza dek yaşatılmasını istiyorsun.Benden sadece yaptıklarının nedenini ve hatırlanmayı istiyorsun.Çektiklerinin ve yaptıklarının yanında bunun ne değeri olabilir ki.Mehmet Akif'in de söylediği gibi;

       Şehitlik, en üstün makam için paha biçilmez.

      Kalpte iman oldukça Çanakkale Geçilmez...

       Ruhun Şad Olsun 
 
 

Merve TEKİN

Develi İ.M.K.B. Anadolu Öğretmen Lisesi

KAYSERİ

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ