Sitemize Hoşgeldiniz   |    Çocuk Sitesi .: Elma Bahçem :.     
ANKET
Sitemizi nereden ziyaret ediyorsunuz?
Marmara Bölgesi (30%)
Karadeniz Bölgesi (10%)
Güneydoğu Anadolu Bölgesi (5%)
İç Anadolu Bölgesi (19%)
Doğu Anadolu Bölgesi (7%)
Ege Bölgesi (13%)
Akdeniz Bölgesi (7%)
Yurtdışı (4%)


Toplam 7759 kişi katıldı.

  

Online 1 

Bugün: 40
Dün:
584

Ip No:38.103.63.59

 YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

 

     23.   

 

       

                Vatan ve Namus Uğruna Toprağa Düşmüş, Kahraman Dedeciğim,

      Sen ki 57. Alay’ın kahraman askerisin.Ataların gibi şanlısın.Ölmekten değil esaretten korkan milletimin isimsiz efsanelerinden sadece birisin.Bizler için anlamın, yaptıkların ,kahramanlığın o kadar büyük ki şu an bu satırları yazarken bile tüylerim dike diken oluyor.

     Üzerinden bir asır geçti Dedeciğim..Ben torunun şimdi on beş yaşımdayım.Çok şükür rahatım yerinde,okula servisle gidip geliyorum.Her gece rahat rahat  uyuyabiliyorum.Ne açlık biliyorum ne de soğuk.Düşünüyorum da çoğu zaman bakan körüm.Önüme ne sunulsa kabul ediyorum.Sorgulamıyorum.Sizin yerinize gülerken sizin hak ettiklerinizi yaşarken sizler gibi hissedemiyorum nedense.Ama bana kızma Dedeciğim,bir görsen ne kadar pişmanım.Bir masal gibi gelen hayat öykünü dinledikten sonra bir bilsen ne kadar pişmanım!

     Kendimi bildim bileli seni seni sadece hayalimde canlandırabildim.Seninle hiç konuşmadım .Yol gösteren sözlerinizdeki inceliği anlayamadım.Seni sorduğumda  hep   ’Şehit’ dediler . Şehit ne demekti Dedeciğim? Neden hep başlarını çevirdiler ben bunu sorunca?Neden cevap vermediler?Oysa ben bilmek istiyordum.Öğrenmek istiyordum sana ne olduğunu.Onlar söylemezse ben bulurum dedim kendi kendime ve buldum Dedeciğim.Düşmüşsün ,ayağın takılmış sanırı ve bir daha kalkamamışsın.Neden kalkmadın Dedeciğim?

     Sonraları neden kalkmadığını hiç öğrenemedim Dedeciğim.Ta ki bazı şeyleri anlayana kadar.Yıllarca seni bir daha düşünmedim Dedeciğim.Önüme sunulanlar o kadar güzeldi ki…Seni aramaya vaktim olmadı.Ve ya seni aramaya vakit bırakmadılar bize.Bir tarih dersine kadar bu böyle sürdü.Kim bilir kemiklerine kadar sızladı?Acaba bundan sonra kendimi affettirebilir miyim Dedeciğim? Bundan sonra sana layık yaşayabilir miyim? İşte o tarih dersinde öğretmenimiz Çanakkale Savaşları’ndan bahsetti.

     Atalarımızın kahramanlıklarını ,bizler için yaptıklarını ,akıl almaz direnişini anlattı bizlere.Bir de 57.Alay’dan bahsetti.Bütün askerleri şehit olmuş bir alaymış.Bu alayın sancağı yurt dışında bir müzedeymiş.Bir alay, bütün askerlerini nasıl kaybeder Dedeciğim? Bu beni çok heyecanlandırdı.Eve gelince oyun oynamaktan başka bir amaç için kullanmadığım bilgisayarımı ilk defa 57.Alay’ı ve  onun şanlı direnişini öğrenmek için kullandım.O an birden aklıma geldin Dedeciğim.Esrarengiz bir şeklide

senin 57.Alay’dan olabileceğini düşündüm.Anneme koştum.Bana anlamaz gözlerle baktı.Israr ettim.Başını çevirerek onayladı.O an sanki kan vücudumdan çekildi.Odama döndüm ve tekrar tekrar 57.Alay’ın akıl almaz öyküsünü okudum.Bir

masal gibiydi.Nasıl olabilirdi ki?İnsanlar nasıl taarruza değil ölüme koşabilirdi?Bir bilsen nasıl utandım kendimden.Bana hayal gibi gelen,hatta korkutucu şeyleri siz

gözünüzü kırpmadan yapmışsınız.Dedeciğim sen,öleceğini bile bile bizler için ölüme

koşmuşsun!

           O gün uyuyamadım Dedeciğim.Gelibolu’nun temiz ve ıslak topraklarında yankılanan nidalarını,km’ye düşen 6.000 mermiyi,toprağı kaplayan sıcak,mübarek

kanını düşündüm.Asil duruşunu,eşsiz kahramanlığını kendime örnek almaya karar verdim.Sabah uyandığımda çok farklı bir ben olarak evden çıktım Dedeciğim.

           Şimdi her şey gözümde daha değerli Dedeciğim.Vatanın bir karış toprağına bir

zarar gelse içim parçalanıyor.Eskisinden çok daha fazla çalışıyorum.Sana layık olmaya uğraşıyorum.Bize bıraktığınız bu mübarek vatanı korumak,yükseltmek için kendime düşen görevimi,inan,gururla yapıyorum.Bu yaz mutlaka Çanakkale’ye gideceğim.Beni hiç oraya götürmeyen aileme de o kadar kızgınım ki. 
 

      Dedeciğim bugün daha iyi anlıyorum ki sizin Çanakkale’de geriye gönderdikleriniz aslında buralarda gözlerini bırakarak gitmişler. Hiçbir zaman da hainliklerinden vazgeçmemişler. Kimi zaman Kıbrıs’ta karşımıza çıkıyorlar,kimi zaman  da Güneydoğu’da .Kimi zaman sinemayla geliyorlar ,kimi zaman uyuşturucuyla. Ama hep gözleri buralarda ,bu millette. Ama olsun Dedeciğim bizler Çanakkale ruhunu hisseden bir nesil olma yolundayız.Bu ruhu hiçbir güç yok edemez.Bugün her şey daha farklı.Ruhunuz şad olsun .Hoşçakal Dedeciğim.


 Eyüp Kaan DEMİRKIRAN

Beyoğlu Anadolu Lisesi

İSTANBUL
 

 

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

SİZDEN GELENLER

   

   Yazılar
 
   Şiirler
 
   Hikayeler
 
   Resimler
 
   Hatıralar
 
   Bilmeceler
 
   MİNİK ELMA KURTLARI
 
   Fıkralar

 
DUYURULAR

 Toplam  1 Duyuru var
TAVSİYE LİNKLER

Hacılar Köyü

Atatürk ve İlkeleri

Son Peygamber

Eğitim Sitesi

Bilgin Bücürler

Halk Müziği

Sesli Kitap Gönüllüleri

Bilim Çocuk

Ödev Sitesi

İngilizce Testleri

PROGRAMLAR
   
 
 
 
 
 




Webtasarım Erhan KARAKAYA
elmabahcem@hotmail.com