Vatan uğruna şehit düşen aziz insanlara selamlar olsun..

         Çanakkale destanıdır bu anlatılanlar;basit değil.Binlerce insanın şehit düştüğü ve izlerinin hala silinmediği ve silinmeyeceği yerdir orası.Şehidim,dedem..! Sen de orada şehit düştün ve ardında senin gururunla yaşamayı bana nasip ettin.Hep soruyorum seni büyüklerime;onların da dili tutuklu kalıyor.Çanakkale diyorlar başka bir şey söyleyemiyorlar.Biliyorum dedem orada olmasam da,o can pazarının içinde bulunmasam da ben de o destanı biliyorum.Ben şehit torunuyum alnım açık, başım dik,gururlu ve onurluyum.Seni göremedim ,senin ve diğer şehitlerin ulaştığı şahadete ulaşamadım. Vatan uğruna ben de bir kurşun sıkamadım hain düşmana.Ama eğer ben şu an nefes alabiliyorsam, bu gururla yaşayabiliyorsam ve en önemlisi toprağımda ay yıldızlı bayrağım dalgalanabiliyorsa bu sizin bize verdiğiniz bir emanet,bir şereftir.Düşman Çanakkale´ye geldiğinde sizler yemin ettiniz'' burası onlara vatan değil ancak mezar olur ''dediniz.Gözü yaşlı analar,yetim kalan çocuklar,daha doğmadan süngülenen bebekler tek bir yürekle VATAN dediler.Mermi yok ama mermi kadar keskin Türk askeri vardı.Düşman Çanakkale´ye girdiğinde her şeyi hesaplamıştı;bütün donanmasını hazırlamış Çanakkale´yi alıp geçeceklerini sanıyorlardı.Fakat hesap edemedikleri bir şey vardı: Türk askerini unutmuşlardı.Ne kadar hazır gitseler de Türk askerinde olan bu imanın,bu vatan sevgisinin onların donamalarını alt üst edeceğini bilmiyorlardı.Düşman mermisi azalsın diye başlarında Kur´an okunan askerler adeta vatan uğruna kurbanlık seçilenler gibi düşman önüne atıldılar.Ama onlar merminin önüne gülerek gittiler.Çünkü biliyorlardı ki;vatan dedin mi can düşünülmez, vatan dedin mi korku olmaz,yar olmaz, ana olmaz..!

          Ahhh dedem..!Sen de onlardan biriydin... Çanakkale´nin geçilmez olduğunu düşmana canıyla,imanıyla anlatmaya giden binlerce, hatta yüz binlerce kişiden yalnız biriydin.Her 18 Martta yüreğimize bir ateş düşer. Çanakkale, Van, İstanbul, Bitlis, Adıyaman, Erzurum, Muş kısacası tüm Türkiye'nin yüreğinin acısı bir daha tazelenir.Omuz omuza savaştınız vatan için.Ve şimdi bizde omuz omuza acımızı paylaşıyoruz.Tonlarca ağırlıktaki mermiyi tek başına kaldıran aziz ve asil şehidim anlatıldığında herkesin yüreği aynı acıyı yaşar.Kimse size öldü diyemez,siz hala Çanakkale´de,Sarıkamış´ta nöbet tutuyorsunuz.Çanakkale'de adım attığım her karış toprakta bir dedem,bir şehidim varken ben size nasıl öldü derim?Biz orada yenilsek bile Türk askerine yakışır bir şekilde oradan ayrılırdık.Ama düşman ne yaptı?Olmayan şereflerini kurtarmak için''biz onların gençlerini,bilginlerini öldürdük''dediler.Ahhh dedem şimdi bir görsen onları.Söyledikleri yalana kendileri bile inanamadılar.Bizi unuttular dedem.Bizi ve bizden sonra gelecek olanların onlara bunun bedelini ağır ödeteceklerini unuttular.Rahat uyuyun dedem.Siz ardınızda öyle bir nesil bıraktınız ki bu nesil Çanakkale destanını anlatırken  oradaymış gibi coşan,ağlayan bir nesildir.

           Çanakkale´de şehit düşen aziz vatanın aziz şehitleri..!Size tek benim kalbimle değil tüm insanlığın kalbiyle sesleniyorum..!Şu an sizin gibi;gözünü kırpmadan canını vatan uğruna vermeyi bekleyen binlerce kahraman  var.Onlar bu ruhu, bu gururu, bu onuru,bu şerefi dedelerinden aldılar.Ben de senin torununum,sizin torununuzum,gerekirse canımı seve seve vatan uğruna veririm.Hepinizin gönlü rahat,ruhu şad olsun .

                                Gamze ABUT

                       Van Anadolu Lisesi      

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ