Şanlı vatan uğruna toprağa düşmüş ak yüzlü Dedem;

        Sen gideli bu ocaktan herkesin yüreğinde bir burukluk,bir acı hüzün.Gözler hep koltuğunda.Ama sen yoksun Dedem.Sen yoksun ama  o şanlı adın var.Herkes seni söyler,seni anlatır eşe dostta.Çanakkale denilince ilk sen gelirsin akla.Bu vatan uğruna,bu şerefli bayrak uğruna verilen o milyonlarca mübarek şehitlerdensin.Arkasında gözü yaşlı bıraksa bile 'vatan sağ olsun' dedirtenlerdendsin.Çok ağladık,çok yalvardık Allah'a.Onu bizden alma diye.Ama olmadı Dedem.Artık üzülüpte sızlatmıyorum ruhunu.Aklıma sen gelince içim huzur doluyor.Ağlıyorsamda bize bıraktığın gururun sevinci yüzünden ağlıyorum.Hani derler ya 'mutluluktan ağlıyorum' işte benimkide öyle bir şey.

           Ben seni 'öldü' kabul edemem.O koltukta biz seni görmesekte sen varsın.Şehitler ölmez.Onlar ölemez.O mübarek insanlar,bizim bugüne  çıkabilmemizi sağlayan o cesur yürekler ölemez Dedem.O narin bedenleriniz toprağa girmiş olsa bile ölemezsiniz.Sen ve senin gibi yüzlerce,binlerce hatta milyonlarca şehit mertebesine erişmiş şerefli asker hala yaşıyor.Sizi 'öldü' kabul etmek bu vatanı savunmasız bırakıp,düşman işgaline açık hale getirmektir.O kara toprakta yatan bedenlerinize işkence edip orada bile sizin yüreğinizi sızlatmaktır.Sızlamasın ruhun Dedem.Sana layık bir torun olmaya calışıp sana layık torunlar yetiştireceğim.Aklıma sadece Çanakkale denildiğinde değil her an  bu kalbimde olacaksın.Nenem ardından hiç ağlamadı bugüne kadar.Yüzünde hazin bir bakış oldu her zaman ama seni hiç 'öldü' kabul etmedi.O yastığınıza başını koyduğunda yanında sen varmışsın gibi uyudu.

           Ya ben Dedem.Ben nasıl yaşadım sensiz biliyor musun?.Ağlamak istedim hemde delirircesine ağlamak.Ama içimdeki o şanlı gurur izin vermedi.Seni kara toprakta yatarken düşününce gözlerim nemlendi fakat ağlayamadım.Savaştığın yerleri geziyorum.O ruhsuz düşman bedenlerinin sizi hain pusuya düşürdüğü yerleri geziyorum.Hala o günkü gibi her şey capcanlı.57.alaydaymışsın babam öyle anlatıyor.Düşman tarafından haince arkandan bir kurşun yeyipte şehit düşmüşsün bu şerefli toprağa.Mermilerin birbirine değdiği o çarpışmada burnun bile kanamadan kurtulmuşsun ama o hain kurşundan kurtulamamışsın.

           Ölümün nerde nasıl olacağı belli değil şu dünyada.Ailemize bıraktığın o şanlı şeref ömrümüz boyunca sürüp gidecek.Seni ailemizin kuşağından kuşağına anlatıp ölmediğini her an dile getirip adını ağızlardan düşürmeyip üzerinde yürüdüğüm toprağa gururla basıp sana layık bir torun olacağım Dedem.

             SEN VE SENİN GİBİ MİLYONLARCA DEDE'YE.....
                                              
Burcu YETİM
 Avcılar Lisesi
 Avcılar/iSTANBUL

 

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ