Kahraman dedeme;

       Merhaba dedeciğim. Nasılsın? İyi misin? Aslında sormama bile gerek yok. Aç olsan da, tok olsan da sen yine de’’iyiyim canım torunum’’diyeceksin. Ben seni bilmez miyim? Seni çok özledim dedeciğim. Eminim sende beni özlemişindir biliyorum…

        Bu mektubumda hep senden bahsetmek istiyorum dedeciğim. Çünkü bizim burada her şey bildiğin gibi. Okula gidip geliyorum. Biryandan da seni çok merak ediyorum. Sen orada ne yapıyorsun ne yiyip içiyorsun? Ama bir yandan da çok seviniyorum. Yanlış anlama dedeciğim sen gittin diye sevinmiyorum’’sen askersin, sen yurdumuzu düşmana karşı koruyorsun. Düşmana göğüs germiş bizi, vatanımızı savunuyorsun’’diye mutlu ve huzurluyum.

       Dede biliyor musun? Bugün ne oldu? Öğretmen ‘’hanginizin dedeleri babaları Çanak kale’ de veya yurdumuzun herhangi bir yerin de yurdumuzu savunuyor?’’ diye sordu.

Ben de üzülerek parmak kaldırdım. Öğretmen ‘’niye bu kadar üzgünsün?’’dedi. Ben’’dedemi çok özledim öğretmenim’’ dedim. Öğretmen ‘’ buna hiç üzülünür mü? Senin, deden koskocaman bir asker. askerler özlenmez!. Çünkü onlar bizim yanı başımızda, onlar bizim yüreklerimizde. Kalbine dokun, bak deden orda’’dedi.

        Dede sende bundan sonra bizden ayrısın diye üzülme, kalbine dokun, ben onun içindeyim bende hiç üzülmeyeceğim bundan sonra bunu anneme de söyledim ama…

        O beni dinlemiyor. Hep ağlıyor hem de çok ağlıyor.’’anne neden ağlıyorsun’’diyorum.’’baba mı özledim ‘’ diyor anlatıyorum ama beni dinlemiyor. Dede annem benim bilmediğim bir şey mi biliyor? Annem benden ne saklıyor.

        Bir gün anneme kızıp ‘ ağlama artık, dedem gelecek gelecek!’’dedim o bana ‘’gelmeyecek işte deden bir daha geri dönmeyecek ‘’ dedi. Dünyam başıma yıkıldı ağladım, ağladım… En sonunda anneannem yanıma geldi saçlarımı okşadı’’deden de saçlarını böyle okşardı dimi?’’dedi.’’evet’’dedim.’’Aslında annen sana öyle demek istemedi, deden gelir elbet gelir, hem sen ne demiştin’’o gitmedi bizim içimizde dememiş miydin?’’ne çabuk unuttun, dedenin gelmesi o kadar kolay değil. O ve arkadaşları koskoca vatanı düşmana karşı savunuyor, onlar bizim için, senin, daha doğrusu, tüm Türk milleti için çalışıyor bizi esarete altında bırakmamak, bizi sevgiden mahrum etmemek için çabalıyor. Dedenin değil bu hepimizin görevi. Aldığı görev bu kadar kolay bitirilip de gelinir mi? Deden ki bu sorumluluğu omuzları üstünde taşımaya ant içmiş, senin ağlamak yerine ‘’benim dedem büyük kahraman diye dolanman gerek’’ dedi. Kapıdan çıkarken de, bugün yazacağın mektup da ‘’anneannem seni çok seviyor dede demeyi de unutma’’ dedi.

        Sana söyleyeceğim o kadar çok şey var ama ,bunları yazmaya ne mürekkebim ne de sayfalar yeter, belki senin de yazdıklarımın hepsini okuyacak zamanın bile olmayacak.Çünkü; bu aziz vatanı korumada çok zor bir göreviniz olacak.Mektubuma son varırken ;senin ,tüm dedelerimin ve ağabeylerimizin  ellerinden öperim.Dedeciğim burada her kez seni çok  seviyor,selam söyleyip ellerinden öpüyor.Dede bir şey daha söyleyeceğim anneanneme söyleme ama anneannem senin gibi saçımı okşayamıyor,çabuk gel oldu mu?

Fatma Gülçin ASLAN
 

YARIŞMAMIZDA DERECEYE GİREN DİĞER MEKTUPLARI  OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ